۲- مقدمه:

برخی اقدمات بشر از قبیل جنگل زدایی، آلوده سازی و شهرسازی افسار گسیخته از علل عمده ی محو تدریجی جنگل ها و دیگر سبزینه ها به همراه فون (جانورگان) خاک است که متشکل از مگافون²⁸ و ماکروفون می باشد

کرم های خاکی بخش مهمی از ماکروفون هستند که با چشم مسلح دیده می شوند (بزرگتر از 10 هزار میکرومتر) و نماینده ی 82 درصد از کل زیست توده در مناطق حاره ای با آبرفت بیشتر از 100 میلی متر (لاوله و هکاران، 2006) هستند. تنوع این ماکروارگانیسم ها بسته به شرایط حیاتی و عواملی از قبیل دما، رطوبت، چگالی ظاهری، پی. اچ و مواد آلی تشکیل دهنده ی خوراک آنها است. هم اکنون بیش از 7245 گونه از اولیگوکیت ها در سطح جهان شناسایی و طبقه بندی و از آن میان، 4000 گونه کرم خاکی توصیف شده اند. در مکزیک، 129 گونه شناسایی شده اند که 46 گونه بومی، 47 گونه ی خارجی و از 36 تای دیگر، اغلب گونه های عضو خانواده ی مگاسکولسیده هستند.

کرم های خاکی در سیستم های تنظیمی خاک دخالت دارند و قادرند ذرات خاک را برداشت کرده، سازه های آلی-معدنی موسوم به سازه های زیستزاییده ایجاد کنند. آنها همچنین به حفظ ساختار خاک، تراوش آب کمک می کنند و به تنظیم فراهمی مغذی های جذب شده برای گیاهان، از جمله نیتروژن به شکل یونهای آمونیوم و نیترات ها مدد می رسانند.

کرم های خاکی به طور مکانیکی ذرات خاک و مواد آلی را در سیستم هاضمه ی شان مخلوط می کنند که در نتیجه ی آن، مواد بلعیده شده متلاشی، ساییده و هضم می شود و به نوبه ی خود باعث افزایش یا کاهش فعالیت و تعداد میکروارگانیسم های مفید یا مضر می شود. مشارکت میکروارگانیسم ها در لوله های گوارش کرمها، اهمیت زیادی دارد، چرا که بسیاری از آنها در فرایند فروکافت ماده ی آلی حضور دارند. برای مطالعه ی باکتری های درون روده های کرمهای خاکی، روشها و فنون گوناگونی استفاده شده است که به شناسایی گونه های جنس های باسیلوس،‏ زودوموناس، کلبسییِلا، سراتیا،‏ اِیروموناس و اِنتروباکتر کمک کرده اند. این باکتری ها عمدتاً ارتقا دهنده های رشد گیاه، تثبیت کننده های آزاد زیِ نیتروژن و حل کننده های فسفات هستند. برخی پژوهشگران احتمال وجود همیاری بین این دو ارگانیسم (کرم و باکتری) را خاطر نشان کرده اند. از این رو هدف این مطالعه، بازبینی آخرین یافته ها درباره ی نقش این کرمهای خاکی و تنوع باکتریایی درون لوله های گوارشی آنها است.